«…ώστε όποιος θέλει, να μπορεί»

flaneurs

ΕΝΑΣ ΧΩΡΑΤΑΤΖΗΣ





Σκηνοθέτης : Παυλος Διαμαντής

Ηθοποιοί: Πολυξένη Θάνου, Στέργιος Ιλτσος,Δημήτρης Καλαμάτας, Παυλος Διαμαντής, Στέλιος Καμπουρίδης, Χρυσή Καρπαθιωτάκη, Σοφία Μανδουραράκη, Έρι Μέτα, Γιώργος Μπίρμπας, Μαίρη Μύταρη, Μαρίσσα Πρίσκα

Οδηγός σκηνής: Αντώνης Καργιώτης


Σημείωμα σκηνοθέτη:

Τι να σημαίνει άραγε μελαγχολία; Στο μυαλό μου την έχω σαν μια βαθιά στεναχώρια που μας κρατάει συντροφιά για καιρό. Κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα, αλλά όλοι ίσως να έχουμε νιώσει ή να νιώθουμε.  Όμως, γιατί «μελαγχολία» και, ακόμη περισσότερο, γιατί «Μελαγχολία του Παρισιού»; Ίσως να μελαγχολούμε για κάτι που αλλάζει, για κάτι που πλέον δεν είναι ίδιο με αυτό που είχαμε συνηθίσει.

Μελαγχολία δεν είναι μόνο το μέρος, αλλά και οι άνθρωποι. Άνθρωποι που δεν μας μοιάζουν και για τους οποίους νιώθουμε μια αποστροφή – όχι απλά επειδή είναι διαφορετικοί, αλλά επειδή δεν μας επιτρέπουν να υπάρξουμε με τον τρόπο που θέλουμε. Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτοί οι «άλλοι» μπορεί να είναι εκείνοι που κάποτε ήταν δίπλα μας... ή μπορεί να είμαστε εμείς οι ίδιοι.